Wyobraźcie sobie, że wokół waszego domu, każdego dnia przewijają się setki turystów. Mało atrakcyjna perspektywa. Mimo to, jedna z lokatorek Casa Mila, Carmen Burgos – Bosch, nie narzeka, od wielu lat mieszka w jednym z najbardziej emblematycznych budynków Barcelony, znajdującym się na liście UNESCO.  Poza nią mieszkania wynajmują tutaj jeszcze trzy rodziny. Budynek zaprojektował Antonio Gaudi jeden z najbardziej rozpoznawalnych architektów stylu modernistycznego w Barceloniea. 

Carmen wprowadziła się do budynku w latach 50-tych, ale już kilku lat wcześniej mieszkał tutaj jej teść Ramon Maria Roca-Sastre. Wówczas wynajmowany lokal był dużo większy i obok mieszkania mieściło się biuro notarialne. „Nie pakuj się do tego polemicznego domu, nie będziesz miał klientów” – ostrzegano jej teścia, ale złe prognozy nie sprawdziły się i gabinet prosperował nadzwyczaj dobrze, ściagając adwokatów, prokuratorów i młodych uczących się notariuszy, pragnących zdobyć doświadczenie. Ramon Maria napisał tutaj traktat z prawa hipotecznego i miał swój wkład w pracę nad prawem cywilnym Katalonii. W swoim czasie biuro notarialne Roca – Sastre zajmowało trzy piętra i ludzie zwykli na nich mówić Notariusze z La Pedrera (dosł. Notariusze z Kamieniołomu).

Gdy w 1986 roku bank Caixa Catalunya zakupił ten budynek, uszanowano umowy podpisane przez mieszkające tu osoby, które mają prawo do dożywotniego wynajmowania lokali.

 

Casa Milá

 

Skoro wspominam już o ostatnich mieszkańcach domu, warto też wspomnieć tych pierwszych. Była to rodzina Paco Abadal, który wprowadził się tutaj razem z żoną w 1912r. Państwo Abadal wraz z dziećmi  zostali tutaj do roku 1930, kiedy to przenieśli się do swojej nowej rezydencji Palecete Abadal.  Pierwszy mieszkaniec La Pedrera dorobił sie majątku na swojej fascynacji do … kolarstwa, którym zainteresował sie już jako student. Zaczął uprawiać ten sport profesjonalnie i z czasem stał się uznany w środowisku kolarskim. Dzięki swej pasji otworzył warsztat (legendarny Auto-Garaż Central) z naprawą, utrzymaniem oraz sprzedażą rowerów, motocykli i pierwszych aut (zobacz również www.pacoabadal.com). A skoro już o tym mowa, to wspomnę jeszcze, że z kolei Pere Mila, był jednym z pierwszych dumnych posiadaczy auta, a jego dom… posiadał pierwszy podziemny parking w Barcelonie!

Burzliwe dzieje Casa Milá rozpoczynają się wraz z budową domu  (1906-1910) na życzenie pana Milá, który ożenił się z bogatą i młodą wdową po Josep Guardiola, ludzie żartowali sobie czy Milá ożenił się z wdową Roser Segimon czy może z tym, co pozostawił jej bogaty mąż. Co ciekawe – gdy zlecono budowę domu, Roser nie zgadzała się w wielu kwestiach dotyczących projektu Antonio Gaudiego, ale szanowała jego pracę, dlatego dopiero po  jego śmierci pozbyła się większości mebli projektu znanego architekta oraz nakazała zakryć rozmaite elementy dekoracyjne, nadając mieszkaniu wygląd w stylu Ludwika XVI. Po tym jak budynek zakupił bank, przywrócono oryginalne elementy dekoracyjne, ukryte przez długi czas przed okiem zwiedzających.

Warto dodać, że budowa napotykała wiele problemów, od mandatów za nieprzestrzeganie narzuconych norm konstrukcyjnych, poprzez fakt, że była nieustannie wyśmiewana i krytykowana przez współczesnych. Porównywano ją do kamieniołomu (stąd nazwa La Pedrera), do garażu dla samolotów, a niektórzy twierdzili że katalończycy są tak bardzo przywiązani do legendy o św. Jerzym (który zabił smoka), że postanowili mu wybudować jaskinię w środku miasta, lub że oryginalny wygląd jest efektem trzęsienia ziemi… . Wszystko ze względu na nietypowy, falisty wygląd domu. Gdy Gaudi ukończył wreszcie budowę w 1916 zdecydował, że to był ostatni projekt domu dla osoby prywatnej i całkowicie oddał się budowie Sagrada Familia.

Jest to jeden z najciekawszych budynków modernistycznych sławnego  architekta, należy jednak również wspomnieć nazwiska Josepa Puig I Cadafalch oraz Domenecha Lluis i Muntaner – dwóch równie ważnych przedstawicieli tego kierunku, którzy znacznie przyczynili sie do kolorowego krajobrazu dzielnicy Eixample, nazywanej największym modernistycznym muzeum na wolnym powietrzu.

 

Opracowanie: Ewa Nowak

Źródła:  www.elperiodico.com, www.pacoabadal.com, www.lapedrera.com

Zdjęcia: https://vigopedia.com/cronologia-de-espana-siglo-xx/, https://es.wikipedia.org/wiki/Casa_Mil%C3%A0